Odcinek 169 streszczenie

Sułtan czyta dokumenty. W pewnym momencie wchodzi Ibrahim i zaprasza go na kolację dla mężów stanu.

Mihrimah widzi, jak Kiraz chce powiedzieć Afife o aborcji Nurbahar. Okłamuje matkę, że służący dowiedział się o jej miłości do Yahyi, Hurrem oczywiście odsyła go. Kiraz żegna się z Sumbulem i Şekerem.

W Manisie Mahidevran z Fidan i Fahriye idą do komnaty Fatmy. Sułtanka chce jej osobiście powiedzieć, że wyjedzie ona z pałacu. Fidan wchodzi, a następnie wybiega z krzykiem. Mahidevran widzi zwisające zwłoki Fatmy.

Sulejman w dalszym ciągu myśli o Ibrahimie. Kiedy Hurrem chce się z nim zobaczyć, odprawia ją. W tle słyszymy przepiękną muzykę. Sułtan wspomina swoją rozmowę z Ibrahimem, w jaki sposób chciałby umrzeć. Widzimy także fragmenty kolacji Ibrahima z przyjaciółmi i Paszami. Sulejman wspomina również moment, kiedy nadaje Ibrahimowi stanowisko naczelnego dowódcy i prawo wydawania kar oraz słowa, że każde stanowisko przybliża go do śmierci. Sułtan jest zamyślony.

Niewolnice cieszą się ze spadającego śniegu. Hurrem wychodzi na balkon, aby podziwiać opady.

Sułtan odwiedza sędzię. W dalszym ciągu coś go trapi. Mówi mu, że podjął decyzję, a dotyczy ona bardzo bliskiej mu osoby, mimo że wcześniej go chronił. Prosi o radę, chce wprowadzić ją w życie, ale nie chce złamać przyrzeczenia. Decyzja dotyczy egzekucji. Ebsuud mówi, że musi to przemyśleć i potrzebuje kilku dni.

Hatice czeka na męża. Całuje go w dłonie. Pyta o sułtana i dziwi się, czemu nie przyszedł na kolację.

Hurrem widzi z balkonu powracającego sułtana.

Widzimy statek, a na nim wielu biednych ludzi, wśród nich jest mały chłopiec. Mężczyzna z załogi każe mu wstać i powiedzieć imię. Słyszymy monolog Ibrahima i widzimy jego losy zanim dotarł do pałacu - na statku i targu, gdzie ogląda go pewna kobieta. ,,Ja Ibrahim, syn rybaka Manolisa i Sofii Wenecjanki..."

Hatice mówi Ibrahimowi, że rozmawiała z Şah. Informuje o stanowisku siostry w stosunku do Hurrem. Wezyr jest zdziwiony.

Hurrem odwiedza Şah w jej komnacie. Zaprasza ją na kolację dla kobiet z Vakfu, skarży się na plotki, a Şah obraca je w żart. Mówi, aby Hurrem zawsze stała po stronie dobra i prawa.

Sułtan przygląda się klepsydrze. Do komnaty wchodzi Ibrahim, życzy mu miłego poranka, pokazuje mu Księcia Machiavellego. Sulejman wyjaśnia, że nie przybył na kolację, bo chciał zostać sam.

Sędzia myśli o słowach sułtana ,,co mam zrobić z człowiekiem, którego z własnej woli objąłem ochroną". Przychodzi do niego żona jubilera. Pyta się, co się z nim dzieje, skoro cały czas siedzi przy księgach.

Ibrahim w dalszym ciągu rozmawia z sułtanem. ,,Co jest lepsze, aby ludzie nas kochali, czy się nas bali?" - pyta się sułtan. Wezyr pokazuje mu książkę, którą dostał w czasie kolacji od francuskiego posła. Wchodzi Hurrem, sułtanka informuje go o kolacji dla kobiet, a także oznajmia, że pojedzie z nią Mihrimah i Şah.

Mehmet odwiedza Nurbahar. Mówi, że chciał przeszkodzić w aborcji, ale było już za późno. Dowiaduje się przypadkiem, że odbyła się ona wieczorem, a nie rano, a medyczka czekała na decyzję Mihrimah. Mehmet idzie zdenerwowany do siostry. Wyrzuca jej kłamstwo. Mówi, że nigdy jej tego nie wybaczy.

Odcinek 168 streszczenie

Nigar żegna się z córeczką. Obiecuje jej, że kiedyś się spotkają (a Esmanur uroczo głaszcze matkę po policzku <3). Wchodzi Ibrahim i bierze dziewczynkę na ręce. Nigar prosi, aby Esmanur pamiętała o niej. Kiedy wychodzi, mówi Paszy, że wszystko co ją spotkało spowodowała jej miłość do niego. Zawsze go kochała i już do końca życia będzie on w jej sercu.

Trwa posiłek, w którym uczestniczą: Hatice, Şah, Hurrem, Gulfem. Hatice w pewnym momencie obraża się i wychodzi. Gulfem wybiega za nią.

Hurrem spędza czas w towarzystwie Şah. Mówi jej, że Hatice wiele przeszła i opowiada jej o Nigar i Esmanur. Şah jest wstrząśnięta. Odwiedza później siostrę i pyta się, czemu nie przekazała jej wcześniej tak ważnych wieści. Hatice mówi z sarkazmem, że oczywiście informatorką jest pewnie Hurrem. Dziwi się, że Şah jest po stronie rudowłosej sułtanki. Şah mówi jednak, że jest niezależna i zdegustowana odchodzi.

Proces, w którym Ibrahim jest jedną ze stron, zaczyna się. Sędzia prosi o wprowadzenie oskarżonego mężczyzny, Ibrahima reprezentuje Nasuh. Okazuje się, że oskarżony działał tylko na podstawie plotek, a nie miał żadnych dowodów. Ebsuud Effendi wymierza mu karę: 100 batów, 5 lat pracy na galerze i późniejszą wywózkę na Rodos. Oczyszcza Ibrahima ze wszelkich pomówień.

Tymczasem w pałacu francuski poseł interesuje się procesem wezyra. Ibrahim dostaje wieści od Nasuha i mówi Francuzowi, że wszystkiego dowie się on na targu. Zaczyna się wymierzanie kary, Ibrahim Pasza przybywa, aby to obejrzeć razem z francuskim posłem. Rustem też jest tego świadkiem, mamrocze pod nosem, żeby się tak nie cieszył.

Hurrem rozmawia z Ayaz Paszą. Pociesza ją, że Ibrahim zawsze będzie miał więcej wrogów niż przyjaciół. Hurrem mówi, że wezyr na pewno coś ukrywa i muszą to znaleźć, a ma w sercu pychę, która przysłania mu cały świat.

Mustafa spotyka się z Ayşe. Przenosi ją na piętro faworyt i każe otoczyć opieką. Fidan przedstawia Seker Kalfie i karze jej przygotować komnatę dla ciężarnej oraz dać straż i dwie sługi. Do haremu przychodzi Fatma, siada na podłodze i płacze.

Sulejman chwali wyrok Ebsuuda Effendiego, że jest obiektywny i zgodny z jego sumieniem. Sędzia zwraca uwagę sułtana na problem z mięsem w stolicy. Mówi, że lokalny dostawca sprzedał swój towar do Polski (!), ale zostanie ono sprowadzone wkrótce z innych prowincji.

Hurrem rozmawia z Ibrahimem. Fragment z rozmowy, który skutecznie wyjaśnia sytuację.
I: Rozczarowana? Tyle wysiłku na marne myślałaś, że mnie pokonałaś tymi swoimi gierkami?
(...)
H: Pewnego dnia stąd odejdziesz i już nigdy nie wrócisz. Mam tylko jedną wątpliwość - na swoich nogach czy pod czyimś mieczem?

Mehmet przychodzi do Mihrimah. Mówi, że zmienił zdanie i chce jednak tego dziecka. Sułtanka oznajmia, że zajęła się już wszystkim rano, powiadomiła medyczkę, ale Nurbahar czuje się dobrze.

Medyczka przeprowadza aborcję Nurbahar. Kiraz Ağa widzi wszystko, ale przyłapuje go Mihrimah. Grozi, że zapłaci życiem, jeśli ktokolwiek się o tym dowie.

Sulejman rozmawia z Ibrahimem. Wyjaśnia, że gdyby nie sprawa w sądzie ludzie sądziliby, że go chroni, a oszczerstw byłoby jeszcze więcej. Wezyr oznajmia, że najważniejsze dla niego jest zaufanie sułtana.

Ayaz Pasza przegląda dokumenty. Widzi, że kiedy sułtan był w Manisie odbyło się spotkanie, prosi skrybę o kopię dokumentu.

Do Ayşe przychodzi Fatma. Obwinia ją o śmierć synka, rzuca się na ciężarną. Zostaje odciągnięta. Mahidevran opowiada o tym wydarzeniu Mustafie. Mówi, że muszą odesłać Fatmę, bo postradała zmysły po śmierci dziecka.

Ayaz przejazuje dokumenty Hurrem, która go chwali. Oznajmia, że skoro wezyr uznaje go za gołębia, to ona dostarczy to Sulejmanowi. Ayaz idzie do sułtana. Mówi, że czytał relacje z rozmów z francuskim posłem. Daje mu znaleziony dokument do przeczytania.

Ibrahim zaprasza Nasuha na kolację. Widzi Ebsuuda Efendiego, dziękuje mu za pomyślny wyrok. Wezyr mówi, że najchętniej sędzia utopiłby go w łyżce wody i zrobił to, aby przypodobać się sułtanowi. On jednak odpowiada, że zależy mu tylko na sprawiedliwości, a niektórzy ludzie są swoimi największymi wrogami.

Odcinek 167 streszczenie

Sulejman wybiera się z Ibrahimem i Barbarossą na rejs statkiem. Kiedy jest sam z wielkim wezyrem pyta się, czemu nie była go wczoraj w meczecie. Ibrahim mówi mu o złym samopoczuciu Esmanur, a sułtan nakazuje udać się mu do meczetu dzisiaj. Pyta się go również, w jaki sposób chciałby umrzeć i czy myśli o tym. Ibrahim odpowiada, że sprawując tak ważne stanowisko ta myśl mu codziennie towarzyszy, chce zginąć jako jego brat, przyjaciel i druh.

Do pałacu przyjeżdża sułtanka Şah. Witają ją Hurrem i Afife. Cieszy się widokiem bratanicy i bratanków, ale chciała się też spotkać z sułtanem, który wyjechał z Ibrahimem. Przygotowano dla niej hamam, aby mogła się odświeżyć po podróży. Później spotyka się z Hatice, padają sobie w objęcia. Sułtanka jest jednak zawiedziona, bo myślała, że siostra zatrzyma się u niej. Şah wyjaśnia, że znajdzie czas na odwiedziny.

Hurrem rozmawia z Rustemem. Martwi się o wyjazd sułtana z Ibrahimem. Rustem pociesza ją, że jest z nim Barbarossa. Mówi, że lada dzień powinien wyjechać on (Rustem) do Tekke. Hurrem obiecuje, że kiedy wróci on do pałacu to na większym stanowisku. Za zasługi daje mu duży woreczek złota.

W Manisie umiera mały Sulejman. Fatma zawodzi nad kołyską dziecka. Mahidevran pociesza Mustafę, że będzie miał jeszcze dużo dzieci. Fatma przychodzi później do księcia. Mówi, że ma nadzieję, że Mustafa zemści się i Hurrem zapłaci za wszystko, co zrobiła i będzie czuła podobny ból.

Sułtan spotyka się z Şah i Hatice. Przeprasza za swoją nieobecność, wszyscy myśleli, że sułtanka przybędzie nazajutrz. Pyta ją, czemu Esmahan jej nie towarzyszy. Şah wyjaśnia, że jest ona przywiązana do ojca, jak Mihrimah do Sulejmana i razem z nim dołączy później. Do komnaty wchodzi Hurrem. Şah mówi jej, że jest częścią rodziny. Hatice jest oburzona. Potem sułtanki wychodzą, Şah chce wypocząć. Hatice dziwi się, czemu jest ona miła dla Hurrem. Siostra odpowiada jej, że gdyby wcześniej ją powstrzymali, władza rudowłosej sułtanki nie byłaby aż tak duża.

Omer Effendi, na zlecenie Rustema, podburza lud. Kiedy Ibrahim idzie do meczetu rozlegają się okrzyki, że nie jest on muzułmaninem, bo nie przyjął Koranu, a zamiast do meczetu chadza do kościoła. Wezyr jest wściekły. Podchodzi do jednego z mężczyzn i każe mu to powiedzieć prosto w twarz. Człowiek milczy, Ibrahim rzuca się na niego. Karze zabrać go do lochu i jutro wykonać egzekucję.

Sułtan jest na balkonie i zastanawia się nad słowami Ibrahima, jak chciałby umrzeć. Nadchodzi Hurrem i pyta się go, czy coś go martwi. Sulejman mówi jej o sprawie z Gulizar, a sułtanka zaprzecza swojemu udziałowi w tej sprawie.

Następnego dnia Şah przyjeżdża do pałacu Hatice i Ibrahima. Spotyka ją tam wielki wezyr i jest na początku bardzo zdziwiony. Hatice, Şah i Ibrahim siadają. Şah mówi, że Hatice wygląda na szczęśliwą, a sułtanka to potwierdza.

Tymczasem na targu zbiera się tłum, który jest zbulwersowany decyzjami Ibrahima Paszy. Mężczyźni wyruszają w stronę pałacu Hatice i Ibrahima. Sułtanki słysząc i widząc tłum są zaniepokojone. Ibrahim wychodzi przed pałac, straże zdążyły się już zebrać. Mówi, żeby ich przywódca pokazał się. Nikt się nie rusza. Wtedy wezyr mówi, że ktokolwiek to jest to tchórz. Mówi, że mają dwa wyjścia: rozejść się lub mieć przykre konsekwencje. Kiedy strażnicy wyjmują szable ludzie rozchodzą się.

Sułtan dowiaduje się o zajściu w meczecie. Każe wezwać Ibrahima, decyduje przy nim, że sprawę rozstrzygnie sędzia.

Odcinek 165 streszczenie

Dwaj chłopcy podziwiają noc w Konstantynopolu. Widzą półksiężyc - zaczyna się ramadan. Afife budzi dziewczęta wcześnie rano na posiłek. Hurrem z dziećmi spożywają śniadanie z sułtanem. Przed przyjściem ojca Selim przysypia, a Mihrimah próbuje się półgębkiem dowiedzieć, co Mehmet postanowił w sprawie ciąży Nurbahar.

Do stolicy przyjeżdża Yahya i opowiada Ibrahimowi o wydarzeniach w Manisie. Przywozi ze sobą Gulizar. Następnego dnia wezyr pokazuje niewolnicę Hurrem. Mówi jej, że dziewczyna przyznała się, że działała na jeden zlecenie, a on (Ibrahim) powie jutro o wszystkim sułtanowi. Hurrem jest wściekła, każe Rustemowi rozwiązać ten problem.

Yahya spotyka się z Mihrimah przed pałacem Hatice i Ibrahima. Zapewnia ją o swojej miłości, ale ona mówi mu, że nie powinni się widywać. Wchodzi do pałacu i odwiedza Hatice. Chce także zobaczyć dzieci, które mają lekcje muzyki.

Hatice przyjeżdża później do Topkapi. Informuje sułtana, że skoro jej matki już nie ma, to chce spędzić święto z siostrami. Oznajmia, że zaprosiła sułtanki: Sah i Beyhan, a sułtan jest z tego powodu bardzo zadowolony.

Rustem wysyła do pałacu Hatice i Ibrahima mężczyznę, który ma za zadanie zabić Gulizar, zanim wezyr zaprowadzi ją dostać sułtana. Okazuje się jednak, że niewolnicy nie ma w pałacowych lochach. Wysłany człowiek zostaje schwytany.

Następnego dnia Gulizar jest prowadzona do pałacu. Próbuje wyrwać się strażom, kiedy widzi po drodze Rustema stojącego z jej lamentującą matką.

Wezyr przychodzi do sułtana. Zatrzymuje się na balkonie, z tarasu obserwuje go Hurrem. Dwie bezcenne miny - jedna wściekłej Hurrem, druga zadowolonego Ibrahima. Nadchodzi sułtan. Ibrahim pokazuje mu Gulizar. Mówi o napaści na księcia i o tym, że dziewczyna przyznała się, że działała na zlecenie Hurrem. Sulejman jest zdezorientowany. Gulizar wszystkiemu zaprzecza. Okłamuje sułtana, że działała na polecenie Behram Paszy, a Ibrahim kazał jej powiedzieć, że to wszystko uknuła Hurrem, a potem uratuje jej życie. Następnie wybiega w stronę barierki, wyskakuje i popełnia samobójstwo. Hurrem ogląda całą sytuację z tarasu. Sulejman jest wściekły na Ibrahima. Kiedy odchodzi widzimy kolejne dwie bezcenne miny - dumnej Hurrem i wściekłego Ibrahima. Kiedy wezyr nie widzi sułtanki ona wzdycha i każe Sumnulowi, aby pogratulował działania Rustemowi i zaopiekował się rodziną Gulizar.

Ibrahim skarży się Nasuhowi, że jego stosunki z sułtanem pogorszyły się, nie ufa mu już on. Potem wezyra odwiedza Rustem. Przekazuje, że przygotowania do jego wyjazdu z Nigar do Tekke mają się ku końcowi. Mówi, że między nimi jest zasadnicza różnica - Ibrahim został wzięty z branki, a on przyjechał tu z własnej woli w wieku 9 lat. Opowiada mu własną historię.

Turecki część 25 podział głosek

Ostatnio podawałam Wam podstawowy podział głosek w języku tureckim. Dzisiaj krótkie przypomnienie po wakacjach, poznacie też dokładnejszy podział samogłosek (zobaczycie, że dźwięki niemu zagadnienie dodawania do rzeczownika przyimka ,,w" stanie się jeszcz łatwiejsze) Zmienimy też trochę nazewnictwo.

Głoski  w języku tureckim dzielimy na:
- spółgłoski
- samogłoski

Spółgłoski dzielą się na:
dźwięczne - b c d g ğ j l m n r v y z
bezdźwięczne - p ç t k h ş f s

Samogłoski dzielą się na: (uwaga, zmiana nazewnictwa, wprowadzę także nazwy, które możecie spotkać w niektórych źródłach)
tylne - a ı o u
przednie - e i ö ü

Wśród samogłosek można wydzielić także podgrupy:
tylne niezaokrąglone - a ı
tylne zaokrąglone - o u
przednie niezaokrąglone - e i
przednie zaokrąglone - ö ü

Odcinek 164 streszczenie

Mehmet mówi matce, że idzie pojeździć konno, ale Ibrahim proponuje mu wyjazd z pałacu. Książę jedzie z Paszą. Kiedy Hurrem się o tym dowiaduje jest wściekła i pełna najgorszych przeczuć. Natychmiast udaje się do Rustema, aby zarządzić poszukiwania księcia. Podczas jazdy karetą z Sumbulem jest niespokojna. 

Barbarossa szuka Ibrahima. W tym czasie wezyr z księciem podziwiają wspaniałą nadmorską panoramę i rozmawiają, do jakiej prowincji chciałby udać się Mehmet.

Sulejman odwiedza Ebsuuda Efendiego i prosi go o interpretację snu (o tronie w lesie, zakrwawionym worku i głowie Mehmeta). Sędzia próbuje pocieszyć sułtana, bardzo ogólnie tłumacząc sen.

Kiedy Hurrem przybywa na miejsce, niech ma już tam jej syna. Rustem każe jej uważać, ponieważ klif jest bardzo wysoki i stromy. Zauważa jednak na jego dole ciało. Zchodzi z Hurrem i strażnikami do jego podnóża. Okazuje się jednak, że zwłoki należą do Percen Agi, który miał towarzyszyć księciu. W pobliżu leży kaftan Mehmeta. Hurrem płacze, woła syna.

Ibrahim odwiedza Esmanur. Przytula ją, mówi, że jest śliczna. Do komnaty wchodzi Nigar. Wezyr mówi jej, że pozwala jej zobaczyć córkę tylko dlatego, że dziewczynka tęskniła za matką.

Hurrem wchodzi do komnaty sułtana. Jest zrozpaczona, twarz ma zaczerwienioną od ciągłego płaczu. Kiedy Sulejman pyta się, co się stało, do komnaty wchodzi Mehmet. Sułtanka mówi, że miała po prostu zły sen i martwiła się o syna.

Diana ucieka z lochu. Wbiega do haremu, ale widzi, że posłanie Gulizar jest puste. Tymczasem niewolnica idzie w kierunku komnaty Mustafy. Wyjmuje sztylet i próbuje zabić księcia, który ją jednak obezwładnia. Wkracza Yahya ze strażnikami i każe zabrać dziewczynę do lochu. Mówi, że to Diana go wezwała.

Hurrem prosi Mehmeta, aby informował ją kiedy opuszcza pałac i robił to tylko w jej towarzystwie lub ojca. Wyjaśnia, że martwi się o niego.

Diana jest w lochu Gulizar. Uderza ją. Dziewczyna wyjaśnia Dianie, że są dwie strony, a on jest po tej drugiej. Mówi, że dostała zapłatę za wykonanie zadania i przekazuje jej informację o schowanym majątku, z przekazaniem, aby Diana dała to rodzinie Gulizar. Yahya przesłuchuje dziewczynę, a ona przyznaje się, że działała na zlecenie Hurrem. Mahidevran nakazuje strażom, aby niewolnica czuła, jak umiera.

Mihrimah rozmawia z Mehmetem. Opowiada mu, o sytuacji, która miała miejsce w hamamie (Nurbahar zemdlała). Oznajmia, że medyczka powiedziała jej, że dziewczyna jest w ciąży. Mehmet nie wie, jak ma się zachować. Wzywa Nurbahar, a Mihrimah wychodzi. Nałożnica pada przed nim na kolana i prosi o litość dla dziecka.

Turecki część 24

Ostatnio przez kilka dni nie dodawałam części tureckiego, ale postanowiłam, że dam Wam odpocząć, ponieważ były to dla większości ostatnie wakacyjne dni ;-) Zaczęła się szkoła, ale mam nadzieję, że mimo wszystko znajdziecie czas na na WS i naukę tureckiego :-)
To będzie, na razie, jedna z ostatnich lekcji o miejscach. Niech chcę Wasze znudzić tym samym zagadnieniem, ale jeszcze do tego wrócimy. Tymczasem przypomnicie sobie na poniższych słówkach dodawanie przyimka ,,w"

süpermarket - sjypermarket (miękkie r) - supermarket
oyuncakçı - ojuncakczy - sklep z zabawkami
balıkçı - balykczy - sklep rybny
fırın/ekmekçi - fyryn/ekmekczi - piekarnia
kırtasiye mağasazı - kyrtasije ma:zazy - sklep papierniczy (nie wymawiamy ğ, ale długie a. Po prostu pomijamy tę głoskę w wymowie w tym wypadku, tak samo jak w słowie ağa - a: - częste słowo w WS, zwróćcie na nie uwagę, np. Sumbul Ağa - Sumbul A:)