Odcinek 188 streszczenie

Fahriye przyznaje się Hürrem, że próbowała ją zabić i działała na rozkaz sułtanki Hatice. Sułtanka postanawia zaufać jej po raz ostatni. Bali Bey prowadzi śledztwo w sprawie zabójstwa strażnika bramy...

Odcinek 190 streszczenie

Mustafa zarządza, że wyruszają, a okoliczne prowincje dadzą im wsparcie. Potem pyta Yahyi, kim jest Iskender. Mianował go Ayaz Paşa, został gubernatorem Tekke po Rustemie.

Rustem mówi Hurrem, że Mustafa dostanie wsparcie w tłumieniu buntu, ale jest niedoświadczony. Hurrem każe mu jechać za księciem i dopilnować, aby poniósł porażkę.

Şah spotyka Mercana w Topkapi. Sługa odpowiada, że wolałby służyć jej, ale Bali Bey ją także chroni. Nie wie, po cóż wezwał ją sułtan. Sułtanka odpiera, że Malkoçoğlu chroni tylko Sulejmana.

Sułtan wzywa Şah ze względu na wczorajsze wydarzenia. Wie, że to Hatice nie chciała oddać złota, nikt nie może nad nią zapanować. Jej stan z każdym dniem się pogarsza. Potem Şah wychodzi, pyta Bali Beya, czy złoto trafiło już do skarbca. Zwraca uwagę, że spokój sułtana jest ważny także dla niej, dlatego doniosła mu o skarbie.

Mihrimah leży w komnacie, kiedy odwiedza ją Esmahan. Sułtanka przyznaje przyjaciółce rację, Bali Bey woli trzymać się od niej z daleka.

Rustem rozmawia z Ayaz Paşą, który wysyła go z powrotem na prowincję. Chce jednak awansu na miejsce Kazyma. Rustem zwraca uwagę, że awansują wszyscy urodzeni w Albanii, a on jest Chorwatem, czy to jest powód? Rustem dodaje też, że wie, że Ayaz ma pałac, w którym urządza huczne przyjęcia.

Şah przekazuje Hatice, że sułtan wie o wszystkim. Dostanie to, co jej się należy, a reszta trafi do skarbca. Mówi, że brat był bardzo zmartwiony, nie wie, co postanowi.

Kobieta w tawernie pyta się Rustema, kiedy wyjeżdża. Jego wzrok przykuwa nagle pewna inna kobieta. Przypomina sobie czasy dzieciństwa z bratem i siostrą. Sofia, siostra i brat Andro, proszą Borysa (dawne imię Rustema), aby ich nie zostawiał.

Klient wyprowadza kobietę na zewnątrz. Każe jej się rozbierać, kiedy do środka wchodzi Rustem. Bije mężczyznę. Kobieta przedstawia się jako Oliwia z Krety. Nie ma rodziny.

Sulejman odwiedza Hatice. Zatrzymuje się dłużej przed pałacem. Tymczasem Gulfem radzi Hatice trzymać się z dala od Hurrem, bo sułtan odbierze jej dzieci.

Sułtanka wychodzi do brata, czekającego w ogrodzie, w altanie. Sulejman informuje ją, że przygotuje jej nowy pałac, w którym zamieszka po ślubie. Hatice zamiera.

Mustafa przegląda się w lustrze. Do komnaty wchodzi Yahya, który przekazuje, że żołnierze są gotowi do wymarszu. Książę żegna się z matką. Każe ona Rumeysie podać Mustafie koszulę, która będzie go chroniła. Potem książę żegna się z Ayşe i Nergissah.

Na korytarzu czeka na niego jeszcze jedna osoba - Gabriella. Kiedy dowiaduje się o jego wyjeździe, jest zawiedziona, że nie przyszedł i będzie na niego czekała.

Potem Gabriella odwiedza Mahidevran. Daje jej prezent - lustro grzechu. To lustro chroni przed grzechem, ale jego właściciel musi być nieksazitelny. W przeciwnym wypadku pęknie i spadnie na niego pasmo nieszczęść

Hatice jest zrozpaczona i roztrzęsiona, prosi Şah o pomoc. Jest zła, że siostra nic jej wcześniej nie powiedziała.
H: To niemożliwe.
Ş: Dlaczego? Jesteś jeszcze młoda, piękna, zdrowa.
H: Łatwo Ci powiedzieć. Wyszłaś za mąż za mężczyznę, którego nie kochasz. Nikogo nie kochałaś tak, jak ja i nikt nie kochał tak Ciebie.
Ş: I to przez tę miłość zdradził Cię z Nigar?
H: Wynoś się! Wyjdź!
Potem Hatice dodaje, że jeśli doprowadzą ją do ostateczności, to się zabije.

Rustem spotyka Mihrimah. Wyjaśnia, że wyjeżdża, aby wesprzeć Mustafę. Jest zły, kiedy pyta ona o Malkoçoğlu.

Tymczasem sułtan pyta Bali Beya o radę - czy Rustem powinien być wezyrem, mimo że pierwszeństwo mają gubernatorzy Rumelii i Anatolii. Potem nadchodzą Mihrimah i Esmahan.

Rustem prosi sługę, aby rozpuścił w haremie pewną plotkę.

Trwają zmagania w strzelaniu z łuku. Mihrimah pyta się Mehmeta, czy rozmawiał z Beyazıtem, nie chce sprzeczek. Esmahan jest zdziwiona, że Mihrimah odprawiła Bali Beya. Sułtanka tajemniczo się uśmiecha. Kiedy Malkoçoğlu chwali Beyazıta, Selim się krzywi. Nadchodzi sułtan, a Selim rzuca łukiem.

Nigar jest zdziwiona, że Rustem nie zabiera jej ze sobą. Kobieta, którą przywiózł z tawerny, służy w jego domu.

Sułtan przekazuje Hurrem, że był u Hatice. Postanowił wydać ją za mąż. Nie zna jeszcze kandydata. Książęta zaczynają się kłócić. Sulejman upomina ich, jest zły na Beyazıta, że zaatakował brata. Syn wyjaśnia, że brat uszkodził mu cięciwę. Potem sułtan obwinia Bali Beya, że wychowuje w ten sposób jego synów.

Potem Hurrem daje reprymendę Beyazıtowi. Nie może traktować tak brata przy sułtanie. Ma zakaz strzelania, szermierki, jazdy konno. Nie będzie wychodził z komnaty bez jej zgody.

Do Mustafy przyjeżdża Rustem. Pasza odpiera, że przybył na rozkaz sułtana, ma go na piśmie. Potem pyta, dlaczego rozbili tu obóz, powinni zrobić to dalej. Zachęca do ataku znienacka. Mustafa odpowiada, że właśnie czeka na buntownika. Upomina Rustema, że poprosi go o radę, kiedy zajdzie taka potrzeba.

Barbarossa przychodzi do sułtana. Przekazuje, że wszystkie wyspy, oprócz Krety, są zajęte. Opowiada, że Mustafa ma się świetnie. Przyznaje, że nagrodzili żołnierzy. Sułtan dziwi się, że Pasza o takim doświadczeniu zgodził się mu towarzyszyć. Powinien uważać na relacje z księciem.

Odcinek 189 streszczenie

Hurrem narzeka Rustemowi, że Mercan zadomowił się już w pałacu. Pasza odrzeka jednak, że wkrótce nadciągnie koniec sułtanek Şah i Hatice. Złoto Ibrahima Paszy zostałe znalezione w pałacu, skrzętnie ukryte. Ktoś wykupił bowiem na targu wszystkie rzeczy Ibrahima Paszy. Złoto, które zostało zapłacone nie było odnotowane w księgach rachunkowych. Hurrem jest zadowolona i każe, aby Rustem przystąpił do działania.

Mustafa i Yahya ponownie odwiedzają Gabriellę. W rezydencji jest także Benito z żoną.

Mahidevran spożywa wieczerzę. Fidan oznajmia, że nowe nałożnice zostały już zakwaterowane. W pewnym momencie wchodzi Ayşe, narzeka, że księcia nie ma w pałacu. Po jej wyjściu Mahidevran jest mocno zaniepokojona o syna.

Benito uważa spotkanie z Mustafą za zaszczyt. Zwraca uwagę także na swoje kłopoty, nie tylko Gabrielli. Niektóre limity na towary nie są po ich myśli. Książę odpiera, że prawo jest silnie określone i nie można go zmienić. Pszenica, skóry, jedwabie muszą pozostać bez zezwolenia w Imperium, aby były łatwo dostępne. Kupiec zwraca uwagę, że Gabriella ma odpowiedni przywilej, chce go dla wszystkich Genueńczyków. Książę wychodzi, a kobieta idzie za nim i go przeprasza. Jest wyraźnie obrażony, ale taktownie zwraca jej uwagę, że kupiec zawsze pozostaje kupcem.

Rustem pyta się Nigar, czy wszystko spakowała. Za kilka dni wyjeżdżają. Mówi, że Ayaz każe mu trzymać się od sprawy z daleka. Jakiś szpieg mu doniósł i znowu chce przeszukać pałac Hatice. Narzeka, że to Ayaz dostanie nagrodę (podpuszcza Nigar, aby się wygadała, ale ona trzyma się dzielnie).

Hatice cieszy się z Şah z awansu Mercana. Chce jeszcze przeciągnąć na swoją stronę Malkoçoğlu. Mihrimah jest w nim zakochana, a więc Hurrem może pociągać za sznurki.

Niczym niegdyś Hatice i Ibrahim, Mihrimah stoi na tarasie i spogląda na Bali Beya. Ich wzrok spotyka się, ale uśmiech Malkoçoğlu znika po chwili.

Mercan Ağa jest u sułtana. Dziękuje mu za stanowisko. Sługa ogłasza przyjście Ayaz Paşy. Wezyr pokazuje mu dokument dotyczący jednego z Paszów. Chce on pozbawić go stanowiska.

Sumbul dyskutuje na korytarzu z Mercanem. Sługa Şah ostrzega go, aby był od tej pory ostrożny. Potem winszuje mu także Hurrem. Po odejściu Mercana Hurrem każe Sumbulowi zostawić go w spokoju. Sumbul ma wieści od Rustema. Nigar po ich rozmowie natychmiast gdzieś pojechała.

Hatice przyznaje Şah, że była na targu, a Ebusuud Efendi pomógł jej wszystkie wykupić. Siostra jest na nią wściekła, że naruszyła skarb. Przybywa Nigar, która donosi, że Ayaz Paşa podejrzewa, że Hatice ukrywa złoto w pałacu.

Sułtan jest zdziwiony decyzjami Ayaza. Wezyr narzeka, że Kasym Pasza niezbyt chwalebnie wyrażał się o decyzji Sulejmana o straceniu Pizir Paszy. Donosi także, że Mustafa sowicie nagrodził janczarów wraz z Hizir Reisem. Sułtan jest wściekły, bo przecież nie zwyciężyli.

Do komnaty wchodzi Hurrem. Broni Mustafy, zwraca także uwagę, że książę ma bardzo dobre kontakty z wojskiem (co za spryciara!). Sulejman chce zostać sam.

Nigar boi się, że wkrótce znajdą złoto, a Şah przyznaje jej rację. Hatice odpiera zdenerwowana, że niczego nie znajdą. Nigar domyśla się, że złoto jest w pałacu. Şah chce, aby odesłały złoto do skarbca, bo oskarżą także Luftiego. Hatice proponuje, aby nocą przenieśli złoto.

Lufti radzi Kazym Paszy, aby był ostrożny w kontaktach z Ayazem. Wezyr oznajmia, że Kazym został usunięty ze stanowiska, a sułtan natychmiast wyraził na to zgodę. Lufti powstrzymuje wściekłego byłego Paszę, bo oprócz stanowiska straci także życie.

Mahidevran jest zła na Yahyę, że nie mówi jej wszystkiego. Książę wymyka się nocami z pałacu.
,,Wśród poetów bywają piękne Genuenki?" - pyta się sułtanka, kiedy mężczyzna ją okłamuje.

Potem sułtanka pyta się syna, jakie są jego relacje z Gabriellą. Przypomina mu sytuację z Helenę, a książę wychodzi.

Benito chce, aby Gabriella przekonała księcia, żeby nadał mu przywileje, a wtedy zobaczy siostrę. Szantażuje, że powie Mustafie, kim ona tak naprawdę jest.

Mahidevran pyta się Rumeysy co robi, ponieważ w komnacie nie ma Ayşe. Dziewczyna odpowiada, że jej dawne imię brzmiało Lukrecja.

Fahriye przysięga wierność Hurrem, klęka przed sułtanką. Potem Sumbul donosi, że powóz Şah jest pod bramami pałacu - sułtanki przenoszą złoto.

Hatice i Şah patrzą, jak kosztowności są pakowane na wóz.

Hurrem przychodzi do Sulejmana. Pyta się, czy są już wieści od naczelnego architekta, jej Vakf jest bardzo aktywny. Nagle przychodzi Rustem. Przekazuje bardzo ważne wieści.

Mihrimah spotyka Bali Beya na korytarzu. Malkoçoğlu oddaje jej odpowiedź na list. Potem Mercan przekazuje pewne informacje szambelanowi.

Rustem przeszkadza robotnikom przy pałacu Hatice. Siostry są przerażone, kiedy nadjeżdża sułtan. Każe on otworzyć worki. Są one pełne kosztowności Ibrahima Paszy.

Sulejman chce od sułtanek wyjaśnień. Jest zły, podejrzewa, że ukrywały wszystko, a także, że Lufti miał w tym swój udział. Hatice broni Şah. Huban chce wszystko wyjaśnić, ale sułtan jest wściekły, że siostry były przeciwko niemu. Şah dodaje jednak, że chciały przewieźć rzeczy do pałacu, dopiero je znalazły. Rustem oskarża, że w nocy by tego nie robiły. Şah mówi, że tak powiedział Bali Bey. Po chwili wchodzi Malkoçoğlu, informuje, że przyjechał po złoto Ibrahima Paszy.

Mihrimah czyta zadowolona list od Malkoçoğlu. Jest z nią ciekawa Esmahan, ale dowiaduje się tylko tyle, że sułtanka spotka się jutro z Bali Beyem. Potem Mihrimah czyta list jeszcze raz, w treści Bali Bey prosi ją o wybaczenie. Sułtanka ma łzy w oczach.

Hatice jest wściekła, że siostra doniosła Bali Beyowi za jej plecami. Krzyczą na siebie. Wkracza Lufti. Jest zły, że popełniły taki błąd, nic nie wiedział, a o mały włos nie stracił życia. Hatice mówi z sarkazmem, że dopóki Şah go wspiera, to włos mu z głowy nie spadnie.

W Topkapi sułtan informuje Hurrem o znalezieniu złota Ibrahima. Sułtanka zwraca mu uwagę, że całe szczęście, że za sprawą Bali Beya siostry są wolne od podejrzeń.

Malkoçoğlu zwraca Mercanowi uwagę, że teraz jest strażnikiem bramy i służy przede wszystkim sułtanowi. Potem Hurrem mówi Bali Beyowi, aby przekazał sułtankom, aby były ostrożniejsze. Nie zawsze znajdzie się Bali Bey, który je uratuje.

Do Manisy przybył poseł ze stolicy. Mustafa dowiaduje się od Ayaza, że gubernator Tekke doniósł, że Piri Pasza chciał wzniecić powstanie. Sulejman każe księciu zciąć mu głowę

Rustem zwraca Hurrem uwagę, że już dawniej ostrzegał ją przed Bali Beyem. Wpływy Ayaza są coraz mniejsze, a Luftiego rosną. On sam nie zdoła chronić jej i jej synów, dopóki nie zostanie wezyrem. Hurrem mu to obiecuje. Potem dodaje, że sułtan rozkazał Mustafie pozbawić głowy Piri Paszy. Sułtanka jest zaskoczona.

Odcinek 187 streszczenie

Sułtan czuwa w komnacie z Hurrem, kiedy ona przez zaczyna ciężko dyszeć i budzi się z krzykiem na ustach. Przytula ją.

Ayaz pyta się, czy sędzia jest zadowolony ze swojego obecnego stanowiska. Każe mianować mu dobrego następcę. Lufti jest ciekaw, kiedy Rustem wróci na prowincję i czy jego pobyt w Topkapi jest związany z poszukiwaniem złota Ibrahima. Nadchodzi sułtan.

Bali Bey stawia się u Hatice. Sułtanka w dalszym ciągu jest poraniona. Wspomina, że jej mąż zawsze mu ufał. Ostrzega go przed Hurrem.

Na Dywanie podsumowują majątek Ibrahima. Sulejman każe sprzedać wszystko, oprócz najcenniejszych rzeczy. Każe znaleźć zaginioną część. Lufti przekazuje, że Barbarossa kontynuuje podboje wysp na Morzu Śródziemnym. Sułtan zamierza stworzyć z nich prowincje. Jeden z Paszów dodaje, że jeden ze wielu z znamienitych mężów traci swoje posady po śmierci Ibrahima. Sulejman jest zły, że o tym nie wie. Ayaz nieśmiale dodaje, że miał to poruszyć właśnie na dzisiejszych obradach.

Bali Bey wychodzi z pałacu Hatice, spotyka Mihrimah. Sułtanka widzi wszystko przez okno. Malkoçoğlu pyta się, czy zrobił coś złego, kiedy jest ona pochmurna. Nie wie, co ona do niego mówi, kiedy Mihrimah wspomina o jakimś liście. On nic do niej nie pisał, nie dostał nawet żadnej wiadomości.

Saliha mówi Fahriye, że czas zmienić kadzidełka w komnacie Hurrem. Po jej odejściu Sumbul pyta się, co ta kobieta od niej chciała, ciągle kręci się wokoło komnaty Hurrem, a jest przecież służącą Hatice.

Hurrem dziękuje Yahyi za lek, ale ostatniej nocy nawet on nie pomógł. Za dnia również źle się czuje, widzi cienie przechadzające się po ścianach. Błaga go o pomoc. Yahya twierdzi, że ten, kto rzucił klątwę, trafi do piekła i powinna ona Boga poprosić o wsparcie. Każe jej odczytać Koran w komnacie i modlić się, kiedy zobaczy zwidy.

Żona wida Ebsuuda Efendiego. Woła on syna, Ahmeda. Sędzia przekazuje rodzinie, że syn niebawem wyjedzie do pracy w Bursie, bo nie jest zadowolony z niego. Jeden z przyjaciół tam mieszka i się nim zajmie. Sędzia nie przyjmuje protestów Ahmeda.

Sumbul przeszukuje komnatę Salihy, kiedy jego wzrok przyciąga drewniana skrzynia. Pomiędzy zwojami materiału jest szkatułka, a w niej różne sznurki i podejrzane przedmioty. Sumbul robi słynną przerażoną minę i znika, aby powiadomić o wszystkim Hurrem. Na korytarzu stoi Fahriye i zauważa jego zachowanie i wyjście z komnaty. Sługa jednak odnotowuje jej obecność.

Mihrimah pokazuje Malkoçoğlu podrobiony list, a szambelan go zabiera.

Mahidevran spożywa posiłek z Mustafą. Pyta się o jego wwczorajszą nieobecność. Tymczasem do Gabrielli przybywa Benito. Gratuluje jej, że zbliżyła się w końcu do księcia. Kobieta zauważa, że to pewnie on kazał spalić jej statek. Mężczyzna przyznaje się, ale to tylko przyniesie jej pożytek. Jest już blisko siostry. 

Hurrem każe odprawić modły w komnacie, kiedy Sumbul przekazuje jej, że wie, kto ją truł. Idą do komnaty Salihy i widzą ją martwą leżącą na jej środku. Potem Sumbul dodaje, że tylko Fahriye widziała go w komnacie wiedźmy. Hurrem zaczyna podejrzewać, że to ona jest zdrajczynią.

Fahriye wyjaśnia Mercanowi, dlaczego zabiła Salihę. Sumbul z pewnością wszystkiego się dowiedział. Sługa każe jej być ostrożną.

Hurrem znowu się dusi i budzi. Próbuje odpędzić dym. Nagle widzi wychodzącą Fahriye. Każe jej trzymać się z daleka. Sułtanka wychodzi na balkon, cofa się do barierki. W dalszym ciągu rozkazuje, aby służąca nie podchodziła. Hurrem bierze pochodnię, aby się bronić, wymachuje nią. Nagle zatrzymuje się, obraz wiruje jej przed oczami, staje półprzytomna przy ścianie.

Nagle do komnaty Hurrem wpada Sumbul. Jest zaskoczony, skąd tyle dymu. Wbiega na taras i powstrzymuje sułtankę, zabiera jej pochodnię. Fahriye każe zabrać kadzidełka i przewietrzyć komnatę. Hurrem pyta się wprost, czy jest ona tutaj, aby odebrać jej życie. Każe jej się wynosić. Potem Sumbul dodaje, że widział, że próbowała ona go uratować. Sułtanka ma wątpliwości. 

Şah próbuje uspokoić Hatice, która nie wie, co teraz zrobią. Zastanawia się, kogo najpierw mają przekupić najpierw. Şah osobiście chce zająć się strażnikiem przy bramie, który jest poplecznikiem Hurrem. 

Selim i Beyazıt grają w grają w matraka pod nadzorem Nasuha. W pewnym momencie nadchodzi sułtan. Przypomina sobie wymiotującego na wojnie syna. Sulejman chce się zmierzyć w grze z Nasuhem. 

Hurrem odprawia z Mihrimah, Esmahan i Afife modlitwy w komnacie. Potem dołącza Fahriye. Zarządczyni przyprowadza Hafizę, która prowadzi modły.

Sulejman gra w matraka z Nasuhem. Przygląda się im Bali Bey i książęta. Sułtan przypomina sobie w pewnym momencie, kiedy walczył tak z Ibrahimem i traci animusz. Matrakçi trafia go prostym uderzeniem. Potem sułtan, po chwili zamyślenia, każe mu grać dalej. Sulejman przejmuje inicjatywę. W końcu to władca wygrywa, ale wciąż jest pełen wspomnień. Zrzuca hełm i odchodzi bez wyjaśnienia. Nasuh mówi, że u niego wszystko w porządku, ale u sułtana niekoniecznie.

Strażnik bramy stawia się u Hatice i Şah. Siostry ostrzegają go. Potem udaje się on do Hurrem i donosi jej o wszystkim. Przekazuje, że chcą one zaoferować mu wór złota, jeśli poprosi o dymisję. Jutro rano ma podjąć decyzję. Chce ochrony Hurrem. Sułtanka mówi, że nie pozwoli na to.

Bali Bey zwraca uwagę Rustemowi, że wciąż prowadzi nowe śledztwa. Najpierw jego komnata, teraz złoto Ibrahima... Rustem w odwecie wspomina, kiedy Malkoçoğlu o mały włos nie stracił głowy przez Aybige. Ostrzega go, aby wyciągał wnioski z przeszłości.

Mihrimah rozmawia z Esmahan na temat Bali Beya. Spekulują, kto mógł kraść i podrabiać listy. Mihrimah nie ukrywa, że podejrzewa także przyjaciółkę. Esmahan wszystkiemu zaprzecza, dodaje, że to musi być wielka miłość, skoro Mihrimah nawet o nią jest zazdrosna.

Fahriye stawia się u Şah. Sułtanka pyta się o jej list do Mahidevran. Każe jej zapomnieć o tamtej sułtance i Manisie. Ma służyć wyłącznie jej. Fahriye przekazuje, że strażnik bramy odwiedził dzisiaj Hurrem. Şah każe Fahriye zrobić dzisiaj pewną rzecz, Mercan jej wszystko wyjaśni. Strażnik od początku nie był godny zaufania, nie doczeka jeszcze poranka. Gulfem donosi, że w nocy Hurrem o mały włos, a by się podpaliła. Şah mówi Mercanowi, że Fahriye zciągnie na nich kłopoty.

Rustem przekazuje, że nie znalazł jeszcze złota, ale Hatice, Şah i Lufti na pewno coś wiedzą. Hurrem jest zadowolona, bo za kradzież mienia państwowego sułtanki czekałaby zsyłka, a Paszę śmierć. Może uda się jej za jednym zamachem osiągnąć trzy cele...

Odcinek 186 streszczenie

Widzimy ciemny las... i leżącą nieprzytomną Hatice.

Sulejman każe Malkoçoğlu szukać Hatice, a Hurrem zapewnia, że nie ma z zaginięciem sułtanki nie wspólnego. Şah grozi, że jeśli coś jej się stanie, ona osobiście zabije Hurrem (wypruje jej flaki, jak się wyraziła). Hurrem każe się Sumbulowi uspokoić, bo ich zdradzi. Şah pyta się Fahriye, czy wie, co się stało. Jest na nią zła, że do tego dopuściła i każe się dowiedzieć, co tak napisałem zaszło.

Hatice wciąż leży, z jej twarzy płynie krew. Powoli wstaje, rozgląda się po ciemnym lesie. Z wielkim trudem wstaje i chwiejnie idzie przed siebie. W pewnym momencie upada i unosi się szlochem.

Malkoçoğlu, Nasuh i Mercan przesłuchują Sumbula. Okazuje się, że jej najbliższa służąca zniknęła dopiero po przeszukaniu. Strażnik bramy donosi, że powóz Hatice wyjechał po południu. Nasuh ma złe przeczucia.

Afife daje Hurrem zioła od syna. Sułtanka udaje zmartwioną zaginięciem Hatice.

Tymczasem sułtanka idzie przez las, ciężko dyszy. Wciąż dookoła panuje mrok.

Gulfem zamartwia się w pałacu. Şah jest wściekła na Afife, że podziewa się nie wiadomo gdzie. Zarządczyni pokazuje znaleziony wcześniej kolczyk. Gulfem i Şah są przerażone. Sułtan przypomina sobie słowa Hatice o jego sprawiedliwości, ściskając w dłoniach pierścień Ibrahima.

Nastaje ranek. Gulfem radzi Şah wypocząć, ale sułtanka jest zbyt przestraszona o Hatice. Do komnaty wchodzi Afife. Nie przynosi jednak żadnych wiadomości. Potem Hurrem również dołącza i pyta się z miną niewiniątka o wieści.

Bali Bey przekazuje sułtanowi, że znaleźli powóz Hatice, nie znaleziono jednak jej samej.
Mihrimah obrona matki. Hurrem każe jej się uspokoić, ale pęka z dumy. Przerywają im służące, które wnoszą półprzytomną Hurrem.

Przy łóżku sułtanki gromadzą się: Sulejman, Gulfem, Şah, Mihrimah, Esmahan, Nigar. Hatice, dysząc, szepcze, że to wszystko sprawka Hurrem. Sułtan nie chce w to uwierzyć, Mihrimah także. Hatice opowiada z trudem, jak spotkała ją na złotej drodze i biła. Odzyskała przytomność dopiero w lesie. Sułtan pyta się, gdzie była jej służąca. Okazuje się, że zaginęła. Hatice przysięga, że to wina Hurrem.

Sulejman wchodzi, a Mihrimah pada mu u stóp, prosi o łaskę dla matki. Hatice mówi, że udusi Hurrem. Şah dodaje, że Hurrem sama wydała na siebie wyrok. Nawet sułtan nie może odpuścić komuś, kto przelał krew Osmanów. Hatice pyta się Nigar, czyją trzyma stronę, kiedy służąca zastanawia się, czemu Hurrem nie zabiła sułtanki.

Hurrem leży w komnacie, kiedy wchodzi do niej rozwścieczony sułtan. Sułtanka udaje niewinną i przyjętą stanem Hatice. Nie wierzy, że sułtan mógł pomyśleć, że to ona jest winowajczynią. Od wielu dni leży chora, nie jest w stanie przejść z miejsca na miejsce. Hatice postradała zmysły i zapewne sama wszystko zaplanowała.

Nasuh pyta się Bali Beya, czy wie coś na temat Hatice. Służąca sułtanki została znaleziona.

Şah wyjaśnia sułtanowi, że Hatice wypowiedziała tylko te słowa, które usłyszał. Nie sądzi, aby kłamała. Do komnaty wchodzi Bali Bey. Janczarzy znaleźli służącą Hatice, kobieta wchodzi i opowiada o tym, jak wyjechały z pałacu. Sułtanka kazała w pewnym momencie zatrzymać powóz i wyzwoliła ją. Miała wrócić w rodzinne strony, kiedy zatrzymali ją janczarzy. Bali Bey przekazuje, że znaleźli złoto w sakiewce Hatice.

Şah wraca do Hatice. Pyta się o służącą. Potem dodaje, że ona i strażnik bramy została przekupiona, Nigar miała rację - Hurrem wszystko dokładnie zaplanowała. Hatice zaczyna się śmiać, a potem próbuje wstać. Dodaje, że osobiście wymierzy sprawiedliwość. Şah mówi, że z trudem przekonała sułtana, aby została przy niej na czas terapii. Hatice jest zdziwiona, że brat uważa ją za wariatkę. Gdyby matka to widziała, umarłaby ze wstydu na jej widok i zachowania Sulejmana.

Do Mustafy przybywa Gabriella. Przekazuje, że spalono jej statek razem z towarami. Mówią, że to wypadek, ale ona w to nie wierzy. Do rozmowy przyłącza się Yahya. Książę każe mu zbadać sprawę. Potem Mustafa zwraca uwagę, że powiedziała, że jej mąż zmarł w wypadku, a tak naprawdę statek został zatopiony. Gabriella przyznaje mu rację, a potem wspomina, że straciła wtedy także siostrę, Lukrecję. Do komnaty wchodzi Mahidevran. Narzeka po wyjściu kobiety na częste jej odwiedziny.

Fidan przynosi Mahidevran list od Fahriye. Służąca donosi, że Şah nie pozwala jej na działanie. Chciałaby wrócić do Manisy i służyć jej wiernie.

Hatice chodzi po pokoju, kiedy wchodzi Şah. Pyta się zdenerwowana, czy znaleziono złoto. Każe siostrze iść za nią, Hatice prowadzi ją do podziemi. Każe Mercanowi odsunąć kosze, w podłodze jest tajne przejście. W środku ukryte jest złoto Ibrahima, dookoła błyszczy się od bogactwa.

Hurrem jest w komnacie Sulejmana. Cieszy się, że jej uwierzył ile zaufał. Sułtan jest smutny, że Hatice odchodzi od zmysłów. Narzeka, że siostra go nienawidzi, patrzy na niego jak na wroga. Hurrem próbuje go pocieszyć, czas leczy najgłębsze rany, Hatice o wszystkim zapomni. Sułtan się pyta - jak ja zdołam o wszystkim zapomnieć.

Hatice wyjaśnia, że od początku wiedziała, że złoto jest tu ukryte. Ibrahim niczego przed nią nie ukrywał, to złoto należy do niej i jej dzieci. Trzyma to, aby pomścić śmierć Ibrahima - przekupi wszystkich popleczników Hurrem. Każe Şah przysiąc, że nikomu o tym nie powie.

Mustafa odwiedza Gabriellę. Yahya przekazuje, że mają dowody na to, że za podpaleniem stoją Genueńczycy. Kobieta jest zawiedziona, kiedy książę kieruje się do wyjścia. Tymczasem Mahidevran dowiaduje się, że syn wyszedł z Yahyą.

Mężczyzni zostają jeszcze u kobiety. Gabriella zastanawia się nad instytucją haremu - ona sama nie mogłaby dzielić się miłością. Mustafa przekazuje plotki, że wokół jej męża też kręciło się wiele kobiet, a ona podobno zraniła go nożem. Książę podziwia obraz Tycjana, dodaje, że jego brat ma portret Julii Gonzagi, również jego autorstwa. Gabriella przyznaje, że faktycznie zraniła męża, ale dla miłości jest w stanie zrobić wszystko.

Turecki część 29

W dalszym ciągu zawody, ale tym razem bardziej uszczegółowimy dodawanie końcówek w słowotwórstwie nazw zawodów.

Wszystko opiera się na podziale głosek. Zdaję sobie sprawę, że na pierwszy rzut oka wygląda to strasznie skomplikowanie, ale jeśli ów podział już umiecie, to ta lekcja nie zajmie Wam więcej jak pięć minut. Dla opieszalskich odsyłam do 25 części, w której może łatwiej do nauczenia się jest ten podział rozpisany.

Kilka nudnych zasad gramatycznych:
- Sufiks, którym posługujemy się, aby z rzeczownika zrobić nazwę zawodu brzmi ,,-cı" (ostatnio głównie z niego korzystaliśmy) kiedy ostatnią samogłoską w wyrazie jest samogłoska tylna niezaokrąglona (a lub ı)
Przykład: posta (poczta) - postacı (listonosz)
- Sufiks -cu dodajemy wtedy, kiedy ostatnią samogłoską w wyrazie jest samogłoska tylna zaokrąglona,
Przykład: oyun (gra, sztuka) - oyuncu (aktor)
- Sufiks - ci dodajemy wtedy, kiedy ostatnią samogłoską jest samogłoska przednia niezaokrąglona (e lub i)
Przykład: muhasebe (księgowość) - muhasebeci (księgowy)
- Sufiks -cü dodajemy, kiedy ostatnią samogłoską jest samogłoska przednia zaokrąglona (ö lub ü)
Przykład: büyü (czary, zaklęcie) - büyücü (czarodziej, czarnoksiężnik)

Na razie najważniejsze jest, abyście nauczyli się podziału głosek (25 część tureckiego), ponieważ to podstawa do wszystkich zagadnień. Z tym powyższa lekcja, którą będziemy w kolejnych częściach ćwiczyć na przykładach, będzie dla Was łatwizną :-)

Odcinek 185 streszczenie

Czary Salihy wciąż działają na Hurrem, która znów budzi się w środku nocy z krzykiem, dręczą ją koszmary. Wybiega z komnaty, widzi cienie za materiałami wiszącymi nas ścianach. Wpada z krzykiem do komnaty Hatice - Co mi zrobiłyście? Skąd ta ciemność, te cienie. Tak chcecie mnie zabić? Nie boję się nikogo i niczego!" Kiedy Afife i Sumbul odprowadzają ją do komnaty, sułtanka pyta się, kim jest kobieta, która towarzyszy Hatice.

Służąca daje rankiem Mihrimah pewien list, który leżał na jej łożu. To wiadomość od Bali Beya.

Hatice chwali się Şah, że Hurrem postradała zmysły. Jej koniec jest bliski. Şah zwraca uwagę, że Hatice znowu się uśmiecha. To dopiero początek - Hurrem pożałuje, że się urodziła. Nagle przybywają halabardziści, którzy otrzymali rozkaz przeszukania pałacu. Hatice nie chce pozwolić na ich wejście.

W haremie krążą plotki na temat niedyspozycji Hurrem.

Mihrimah spotyka na korytarzu Bali Beya. Jest chłodna wobec niego. Tymczasem Sumbul odwiedza Hurrem, która w kiepskim stanie odpoczywa w łóżku. Kobieta nie chce pozwolić na to, aby sułtan się dowiedział. Wieści jednak same się rozeszły... Sułtanka wstaje z łóżka.

Mihrimah rozmawia z sułtanem na temat samopoczucia matki. Sulejman uspokaja córkę, zapewnia, że się tym zajmie. Po chwili do komnaty wchodzi Hatice. Chce porozmawiać z nim na osobności. Pyta się, co oznaczają strażnicy w jej pałacu. Wyrzuca czemu sułtan nie przestrzegał sprawiedliwości, zabijając Ibrahima we śnie, zapraszając go wcześniej na świąteczną kolację. Teraz zaś chce sprawiedliwości wobec majątku zmarłego.

Hurrem pokazuje się w haremie z podniesioną głowę. W pewnym momencie mdleje. Şah widzi wszystko z balkonu. Hurrem podnosi się po chwili. Po drodze widzi sułtankę Hatice. Z zawiścią w oczach podchodzi do niej. Stają twarzą w twarz.
H: Co mi zrobiłaś? Mów!
Ş: To jeszcze nic, będziesz płonąć ogniem piekielnym...
Sułtanka zaczyna bić Hatice. ,,Mów!" - krzyczy, a siostra sułtana leży zakrwawiona i nieprzytomna. Sumbul zauważa Hurrem, która nie działa przytomnie. Pewna służąca widzi całą sytuację.

Şah opowiada Luftiemu o przeszukiwaniach pałacu Ibrahima Paszy. Martwi się o Hatice, która na wieści o przeszukaniu wybiegła z pałacu. Pasza ostrzega małżonkę, że przez jej działania i Şah może ucierpieć.

Sumbul obmywa Hurrem z krwi. Sułtanka podskakuje, kiedy obok przechodzi służąca. Cały czas nie odzyskuje pełnej świadomości.

Na podłodze w haremie leży kolczyk...

Niewolnice plotkują na temat Hurrem. Fahriye je upomina. Ostrzega, że jeśli nie przestaną, każe je zakuć do falaki.

Afife przychodzi na wezwanie sułtana. Wyjaśnia, że z Hurrem wciąż jest źle, teraz odpoczywa. Choroba bardzo ją wyczerpała, nie chce nic jeść. Sulejman każe jej opiekować się ukochaną. Potem dodaje także, aby uważała na Hatice, która wciąż podsyca swój ból i gniew.

Hurrem wypytuje Fahriye o plotki w haremie. Dziękuje jej zł niezwykłą wierność.

Kiedy Afife idzie korytarzem, zauważa kolczyk. Podnosi go. Wybiera się do komnaty Hatice, a Saliha mówi, że sułtanka jeszcze nie wróciła.

Lufti rozmawia z Esmahan, która chwali się swoją grą na skrzypcach. Dziewczyna wybiera się wraz z ojcem do Topkapi. Mercan donosi Şah, że przeszukanie doszło końca, nic nie znaleziono. Ibrahim był zapobiegliwym człowiekiem i pewnie ukrył swój skarb. Nadchodzi Nigar, która nie wie jednak nic o pomyśle Rustema ze złotem. Şah zapewnia, że Rustem nie rozwiedzie się z Nigar, bo będzie bał się jej władzy.

Rustem pyta się Sumbula, co to za popłoch.

Mihrimah narzeka Mehmetowi, że wcale nie może odwiedzać matki. Esmahan wita się z nimi, razem z nią przychodzi Bali Bey. Mihrimah spuszcza wzrok.

Rustem donosi sułtanowi, że przeszukano pałac Ibrahima i nic nie znaleziono. Sułtan wspomina słowa Hatice o sprawiedliwości. Każe szukać dalej.

Esmahan wybiera się na konną przejażdżkę z Mehmetem. Malkoçoğlu pyta się Mihrimah, jak miewa się Hurrem.
Mustafa wspomina wizytę w rezydencji Gabrielli. Yahya sprawdza kobietę, ma co do niej wątpliwości. Do komnaty wchodzi Barbarossa. Wspomina męża Gabrielli, a dokładniej jego śmierć, poprzez zatopienie statku. Mustafa mówi, że Pasza musi teraz wspierać sułtana po śmierci Ibrahima Paszy. Ayaz obsadził stanowiska swoimi poplecznikami. ,,Niech nikt nie wie, co myślisz i czujesz, bo zawsze znajdą się Ci, którzy będą chcieli Twojej zguby" - radzi Barbarossa.

Ayşe wypytuje Mahidevran o wizytę u Gabrielli.

Afife odwiedza Hurrem. Wspomina swoją wizytę u sułtana, kobieta zaczyna majaczyć. Kiedy się uspokaja, wyjaśnia zarządczyni, że rzucono na nią klątwę. Afife radzi, aby nie wierzyła w te bzdury. Hurrem ma zwidy, nie może zmrużyć oka. Zarządczyni proponuje, by jej syn zajął się sułtanką. Hurrem mówi, że nie chce, aby sułtan wiedział o klątwie, bo nie chce, aby Hatice przez nią cierpiała.

Gulfem martwi się o Hatice, wypytuje Salihę. Odwiedza Şah, szuka Hatice. Jest zdziwiona, że nie przyjaciółka nie znajduje się u siostry.

Dookoła panuje ciemność, a Hatice leży nieprzytomna na dworze.

Dzieci Hatice pytają się Şah, która przybyła do Topkapi, gdzie mama. Sułtanka każe je odprowadzić i przeprowadza wywiad z Salihą w sprawie zaginionej siostry. Mercan Ağa dostaje za zadanie przeszukać harem.

Afife odwiedza swojego syna. Prosi go o pomoc dla sułtanki Hurrem.

Widzimy Hurrem, która siedzi chwiejnie przed kominkiem. Sumbul relacjonuje, że Şah kazała przeszukać harem.

Mercan donosi, że Hatice nie ma w haremie. Gulfem mówi, że wyszła ona już dawno od sułtana. Potem Şah pyta Hurrem, gdzie jest Hatice, co ona jej zrobiła. Sułtanka udaje, że nic nie wie. Nadchodzi sułtan. Wita ukochaną z uśmiechem, potem dopiero pyta się, czy jest jakiś problem. Şah oznajmia, że Hatice zaginęła.